ავტორიზაცია



Facebook Image






წმიდა სარწმუნოებისა და მართმადიდებელი ეკლესიისათვის - წმიდა იოანე კრონშტადტელი

 

წმიდა ეკლესია - ღმერთის უდიდესი, უწმიდესი, უსახიერესი, ყოვლად ბრძნული და აუცილებელი დაწესებულებაა ამქვეყნად; ეს არის ჭეშმარიტი სჯულის კარავი ღმრთისა, რომელიც ღმერთმა აღმართა და არა - ადამიანმა: არც ლუთერმა, არც კალვინმა თუ მუჰამედმა, არც ბუდამ თუ კონფუციმ, ვნებებით შეპყრობილმა ადამიანებმა. ეკლესია არის ადამიანთა ღმრთივდადგინებული კავშირი, რომელშიც ისინი გაერთიანებულნი არიან რწმენით, მოძღვრებით, მღვდელმთავრობითა და საიდუმლოებით; ეს არის ქრისტეს სულიერი მხედრობა, აღჭურვილი სულიერი ყოვლადსაჭურველით ეშმაკის შეიარაღებული აღურაცხელი ლაშქრის წინააღმდეგ; ეს არის სულიერი სამკურნალო სახლი, სადაც ცოდვის წყლულებით მოუძლურებული კაცობრიობა იკურნება ღმრთივმონიჭებული მადლმოსილი საკურნებელი საშუალებებით: სინანულით და ქრისტეს წმიდა საიდუმლოთი - ქრისტეს ხორცსა და სისხლს ზიარებით, და ღვთის სიტყვით, ქრისტეს სიტყვიერი სამწყსოს მწყემსთა დამოძღვრა-ქადაგებებით, რჩევა-დარიგებითა და ნუგეშის-ცემით; ეს არის - განწმენდის, მეორედ შობისა და კურთხევის საერთო ემბაზი; ეს არის - ღმერთის საკურთხეველი, წმიდათაწმიდა, რომელშიც ყოველნი განათლდებიან და იკურთხებიან სულიწმიდით ნათლის-ღების, მირონცხებისა და სხვა საიდუმლოთქმედებებისა და ღვთისმსახურებათა მეშვეობით; ეს არის - სულიერი მზე, რომელიც განანათლებს ამქვეყნად ყველას, წყვდიადსა და სიკვდილის ჩრდილში მჯდომარეთა და მოკვდინებულთ ცოდვებით.

 
აქვთ თუ არა სიცოცხლის უფლება ავადმყოფ ბავშვებს? - არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)

 

სპარტის - მთიანი პელოპონესის დედოფლისა და ათენის მრისხანე მეტოქის სიახლოვეს იყო კლდე, რომლის ციცაბო ფერდი ხევში ეშვებოდა. ამ ადგილს ძველ დროში არ სტუმრობდნენ ტურისტები, რომლებიც დღეს ფოტოაპარატებით დარბიან და ჭიანჭველებივით დაფუსფუსებენ მსოფლიოს არქეოლოგიურ რუკაზე. აქ არ მოდიოდნენ პოეტები, რათა დამტკბარიყვნენ მთვარის - ღამის უძირო ოკენაეში მცურავი ამ ცეცხლოვანი ყინულის ლოდის იდუმალი ვერცხლისფერი შუქით. კლდის ქარაფზე, როგორც ციხე-სიმაგრის ბაქანზე სპარტელებს მოჰყავდათ ბავშვები, რომლებიც, ქალაქის უხუცესების აზრით, ვერ შეძლებდნენ გამხდარიყვნენ ამტანი მეომრები - ჰიპოლიტები და მშობლის თვალწინ ყრიდნენ უფსკრულში, როგორც პირსისხლიანი ურჩხულის ხახაში. სპარტელს არ უნდა შესცოდებოდა ვინმე; ქალაქ-სახელმწიფოში, რომელიც სამხედრო ბანაკს ჰგავდა, არ იყო ადგილი ავადმყოფების, სუსტებისა და ხეიბრებისათვის.

 
წმიდა იუსტინე პოპოვიჩი - აღდგომა ქრისტესი

 

ადამიანის თავისუფლების პრობლემა შეუძლებელია გადაწყდეს ადამიანის გონებით. იგი გადაწყვეტას ღებულობს მხოლოდ სულის ქრისტიანულ მისწრაფებებში, ღმერთკაცობრივ სათნოებებში: რწმენის, ლოცვის, თავმდაბლობის, სიყვარულის, მარხვის, მოწყალების, თანაგრძნობისა და თანალმობის საშუალებით. ადამიანი აცნობიერებს და გრძნობს, რომ სრულყოფილი თავისუფლება საკუთარი დაცემული ბუნებისაგან, საკუთარი ეგოიზმისაგან, საკუთარ თავზე არასწორი წარმოდგენისაგან, მანკიერი ჩვევებისაგან გათავისუფლებაა. თავისუფლება ნებაყოფლობითი მორჩილებაა ღმერთკაცისა, რაც ნიშნავს მასთან მეგობრობას, საკუთარი საქმეების, სიტყვების, აზრების მასთან შეთანხმებას, მისთვის გაზიარებას, ანუ უერთიერთობას ყველასთან (განურჩევლად იმისა, მორწმუნეა თუ ურწმუნო, რომელი რელიგიის მიმდევრია, მტერია თუ მოყვარე) ისე, როგორც ქრისტე მოიქცეოდა მათთან. ღმერთთან მეგობრობა მისი ჭეშმარიტების, სამართლიანობის, სიყვარულის, უკვდავების, მარადიულობის მორჩილება და მიბაძვაა. თავისუფლება არ არის მოთხოვნილებათა სასწრაფო დაკმაყოფილება, პირიქით, ეს ხშირად მონობისა და სულიერი თვითმკვლელობის საწინდარია. თავისუფლება ადამიანისთვის ბოძებული საღმრთო ნიჭია, რომელიც ღვთაებრივ სრულყოფილებებში ნებაყოფლობითი მონაწილეობისთვის აქვს მინიჭებული ადამიანს.

 
<< დაწყება < წინა 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 შემდეგი > ბოლოს >>

გვერდი 64 114-დან
კონტაქტი: გიორგი 551-75-07-80;
                    E-mail: info@qadageba.ge